تاریخچه عکاسی پرتره را در شماره قبل اختصاص به معرفی نخستین عکاسان پرتره نگار دادم و در معرفی یکی از پرتره نگاران مطرح دنیا یعنی استیو مک کوری اطلاعات و عکس هایی ارائه کردم. تاریخچه را دنبال می کنم. در عکاسی پرتره، با استفاده از نورپردازی موثر، پس زمینه کنترل شده و هویت اجتماعی یا روانی شخص به تصویر کشیده می شود. پرتره ها می توانند شکل رسمی، محیطی، مستند، هنری یا تبلیغاتی داشته باشندو اغلب هدفشان آشکار کردن لایه های درونی شخصیت است و نه اینکه صرفا به ثبت تصویر بیرونی از سوژه بپردازند. این را باید پذیرفت که هنر در قالب محدود قرار نمی گیرد و هر هنرمند جدا از چارچوب اصولی کار خود، تلاش می کند، اتفاق تازه ای را در حوزه کاری خود ایجاد کند. به همین دلیل است که هر هنری دامنه و گستره خود را روز به روز باز تعریف کرده و سبک نوینی را ارائه می کند. عکاسی نیز به عنوان یک تخصص و هنر از این قاعده مستثنی نیست. در جستجو برای یافتن آنچه از عکاسی کلاسیک پرتره، بروز کرده و خود را به عنوان زیر شاخه پرتره قرار داده است. انواع مختلفی شناسائی گردیده اند. پایگاه اطلاع رسانی ویکی پدیا برای عکاسی پرتره به ذکر انواعی پرداخته است که یا وام گیری از این اطلاعات، اشاره می کنم که پرتره شامل انواع مختلفی شامل : پرتره تمام قد / پرتره پرسنلی / پرتره هنری / پرتره سیاسی / پرتره تبلیغاتی / پرتره خانوادگی می باشد. اگر به این نام گذاری ها اعتبار بدهیم، تعریف هر یک در نام آن مستتر است و نیاز به شرح و بسط ندارد زیرا وقتی پرتره ای را در نوع پرسنلی قرار می دهند، متوجه می شویم که ادارات، دوایر دولتی ، مدارس ، ثبت احوال ، راهنمائی رانندگی و …. افراد را به سمت گرفتن پرتره پرسنلی سوق می دهند.اجازه دهید به این نکته نیز اشاره کنم که امروز تحولات فضای مجازی کاری کرده است که ادارات و اشخاص کم کم پرتره پرسنلی را به صندوقچه خاطرات سپرده اند. اما چون در این مطلب، سیر تحولات عکاسی پرتره به نگارش می آید. اشاره به برخی مطالب که تاریخ مصرف آن گذشته، اجتناب ناپذیر است. برخی بر این باورند که عکاسی پرتره لحظه ثبت در حالت غیر منتظره است. اما باید گفت در عکاسی پرتره، آنچه به ثبت می رسد، حاصل ترکیب بندی و تمرین از قبل بین سوژه و عکاس است. نحوه نورپردازی، انتخاب پس زمینه و ژست سوژه همگی از قبل برنامه ریزی شده تا بهترین تاثیر را در بیننده ایجاد نماید. با این حال، در برخی از عکس های پرتره، لحظه ای به خصوص از افراد مشهور هم می تواند در زمره پرتره های خیلی خوب قرار گیردکه نمونه شناخته شده آن هنگامی است که عکاس مشهور( یوسف کارش ) قصد عکاسی چهره از وینستون چرچیل، نخست وزیر وقت بریتانیا داشت. او هنگامی توانست حس مورد نظر خود را در سوژه ایجاد کند که به طور ناگهانی سیگار همیشه حاضر در عکس های چرچیل را از او گرفت و با ثبت حالت چرچیل در آن لحظه کار ماندگاری را به وجود آورد. بهتر است معرفی بزرگان عکاسی پرتره در جهان را به همین دلیل اختصاص به یوسف کارش دهیم. یوسف کارش در زمانیکه هنوز امپراطوری عثمانی در گوشه ای از دنیا حکمرانی می کرد، یوسف کارش به سال 1908در شهر ماردین به دنیا آمد. پدر و مادر او از ارامنه بودند.وی در زمانی متولد شد که به دوران نسل کشی ارامنه معروف است.لذا پدر و مادر بهتر آن دیدند که جوان خود را نزد عمویش ( جورح ناکاش ) که در کانادا زندگی می کرد بفرستند تا در کارگاه عکاسی عمویش به کار مشغول شود. استعداد او باعث شد او را برای کارآموزی به بوستون اعزام و دوره عکاسی را نزد [چان گارو] بیاموزد. او بعد از چهارسال به کانادا بازگشت و در اوتاوا کارگاه عکاسی خود را دایر کرد. استودیوی کار او در نزدیکی دفتر دولت کانادا بود و باعث شد با نخست وزیر کانادا آشنا شود و همین دوستی و توجه باعث شد پای رجال سیاسی به استودیوی یوسف کارش باز شود. و کارهای او مورد توجه اشخاص برجسته و متعددی قرار گیرد که مایل بودند در مقابل دوربین یوسف کارش بنشینند تا بی شک عکس جذابی از آن ها گرفته شود. معمولا در بین کارهای یک هنرمند یک اثر با اقبال بیشتری از سوی عموم قرار می گیرد. این موضوع در سینما، تئاتر، موسیقی، نقاشی و ….. دارای نمونه های مشخصی است. عکاسی نیز در همین مقوله واقع می شود و از بین کارهای بسیار جذاب یوسف کارش ، تصویری که از چرچیل ، آنهم زمانی که برای مذاکره با مجلس کانادا به اوتادا آمده بود گرفته شده. آنهم در مدت زمان دو دقیقه ای که برای وی تعیین کرده بودند. ثبت این تصویر، اوج توانمندی عکاسی خلاق و پیشرو بود . یوسف کارش استاد استفاده از نورهای آتلیه بود و یکی از شگردهای بی نظیرش نورپردازی بر روی دست سوژه، به طور مجزا بود. بنا بر گفته او که بیش از شش دهه از عمر خود را صرف عکاسی کرده و تصاویری به یاد ماندنی خلق کرده است« درون هر مردوزنی، رازی نهفته است و وظیفه من به عنوان یک عکاس، رسیدن به آن راز، و بازنمائی آن است» از مجموعه کارهای یوسف کارش بیش از 15 کتاب به چاپ رسیده است ، که در کنار هر عکس مختصری از مکالمات قبل از گرفتن عکس با سوژه اش داشته، ذکر کرده است. زمان در گذشت وی در شهر ماساچوست اتفاق افتاد. در برخی مکتوبات وقوع مرگ را در 93 سالگی و برخی اسناد در 77 سالگی ذکر شده است و این تفاوت برای این هنرمند نام آور کمی عجیب به نظر می آید.
